مقدمه: همه ساله افراد زیادی در اثر صدمات چشمی دچار نابینایی می شوند. محیط های کاری به خصوص در شغل های پرخطر همچون تراشکاری و حوادث چشمی ناشی از آن درصد بارزی از اختلالات چشمی را شامل می شود. هدف از این مطالعه بررسی عوامل خطرزا و چگونگی استفاده از عینک های محافظتی توسط تراشکاران فلز در شهر مشهد بود ه است. عوامل خطرزا و راه های پیشگیری از آن یعنی استفاده از عینک های محافظتی هدف اصلی این تحقیق می باشد.روش کار: این مطالعه توصیفی در سال 83- 1382 بر روی 351 نفر از تراشکاران فلز که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند در شهر مشهد انجام گرفته است. اطلاعات فردی، سابقه کار، میزان تحصیلات، چگونگی استفاده و نحوه آشنایی فلزکاران با عینک های محافظ، علل عدم استفاده از آنها در پرسشنامه ای جمع آوری گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و آزمون کای اسکوئر و SPSS پردازش گردید.نتایج: از 351 تراشکار فقط 49% از آنها از عینک های محافظتی استفاده می کردند. 44% افراد علی رغم داشتن عینک های محافظتی از آنها استفاده نمی کردند و 7% فاقد هر گونه وسیله حفاظتی چشم بودند. تجربه کاری باعث شده بود که افراد بهتر از چشمشان محافظت کنند (p=0.016) همچنین رابطه معنی داری بین میزان تحصیلات و استفاده از عینک های محافظ در حین کار دیده شد (P=0.0001).نتیجه گیری: اثرات صدمات ناشی از ناآگاهی و عدم استفاده از عینک های محافظتی بر چرخه بهداشت کار جامعه باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. به وجود آوردن قوانین مربوط به رعایت بهداشت کار و آموزش های لازم به جامعه کارگری در جهت کاهش صدمات چشمی مفید می باشد.